تبلیغات
آکادمی هنرهای رزمی تبریز - معرفی سلاح چوبدستی یا همان بو (bo)
چوبدستی یا همان بو (bo) سلاحی در دسترس همگان که از قرنها پیش شاید به عنوان اولین سلاح انسان استفاده میشده است ، همچنین قرنهاست که به چوب دستی و شاید هم شمشیر به عنوان سمبل سلاح هنرهای رزمی نگریسته شده است .

چوب دستی یا بو (bo) ارزانترین و در دسترس ترین و ساده ترین نوع سلاح در ورزشهای رزمی به شمار میرود که همچنین پرکابرد‌ترین آنها هم تقریبا به شمار می رود . بسیاری از اساتید چوب را مادر سلاحهای رزمی میدانند و برای آموزشهای آن به عنوان یک سلاح پایه ارزش زیادی قائل هستند .

 بو (bo) علیرغم سادگی اش قابلیت های دفاعی و حمله ای فراوانی دارد و این علت آن است که هنوز این سنتی ترین سلاح ورزشهای رزمی جایگاه خود را حفظ کرده و خواهد کرد . در گذشته بیشتر از چوب بامبو برای اینکار استفاده می شده که طی مراحلی خاص به مقاومت ذاتی این چوب نیز می افزودند.



تاریخچه:

بو یکی از ابزار کشاورزان به نام تنبین بود. تنبین در واقع چوب بلندی بود که روستاییان آن را روی شانه هایشان گذاشته و با آن سطل های آب را از رودخانه حمل می کردند و در موقع لزوم نیز بعنوان یک وسیله دفاعی در برابر حیوانات و حملات مهاجمین  از آن استفاده می کردند در آن زمان کاربرد این سلاح محدود به پرتاب کردن، کوبیدن و فروکردن به بدن دشمنان بود. رفته رفته بشر سعی کرد تا استفاده های بیشتری از این سلاح داشته باشد و آن را بیشتر از قبل به خدمت خود درآورد. یکی دیگر از داستان های مطرح شده در رابطه با بو این است که؛ زمانی که ژاپنی ها اوکیناوا را مورد تاخت و تاز خود قرار دادند، روستاییان را جمع کرده و دستور دادند که حمل و در اختیار داشتن و تملّک هرگونه سلاح مرگ آوری برایشان قدغن است. این نوع فرمان ها باعث شد که کشاورزان و مردم مظلوم به فکر چاره افتاده و از آلات کشاورزی به عنوان اسلحه استفاده نمایند.



تاریخچه در هنرهای رزمی:

پس از پیدایش هنرهای رزمی و علوم و فنون نظامی این سلاح کاربرد موثرتری  پیدا کرد و شیوه های مبارزاتی متعددی برای آن تهیه و تدوین شد و به شکلی منظم درآمد. در اغلب هنر های رزمی که از سلاح هم استفاده می کنند این سلاح عموماً بعنوان سلاح پایه در نظر گرفته می شود. همچنین گفته شده است که این سلاح نماد تمام هنر های رزمی می باشد. هم اکنون ارزانترین و در دسترس ترین و ساده ترین نوع سلاح در ورزشهای رزمی سلاح بو است که همچنین پرکابرد‌ترین آنها نیز به شمار می رود. بسیاری از اساتید چوب را مادر سلاحهای رزمی میدانند و برای آموزشهای آن به عنوان یک سلاح پایه ارزش زیادی قائل هستند.




اشکال چوب:

سلاح چوب به چندین شکل یافت شده است:

 چوب بزرگ ( بو ): به تناسب قامت هر شخص باید حدود یک تا دو وجب از سر بلند تر باشد. چوب بلند برای اجرای تکنیک های غیر مفصلی کاربرد دارد.

 هانبو یا هامبو (چوب کوچک): در مورد اندازه ی چوب کوچک گفته می شود که در حدود ۹۰ سانتی متر می باشد.چوب کوتاه برای تکنیک های مفصلی کاربرد دارد.

روکو شاکوبو: که به طول ۱۸۰ سانتیمتر است. قطر این سلاح در وسط حدود ۱/۳ سانتی متر(۴/۱اینچ) است و به تدریج که به انتها می رود باریک تر می شود تا در دو انتها به حدود ۹/۱سانتیمتر میرسد.

مار_بو: این سلاح در مقطع گرد است و قطرش ثابت بوده و در انتها و وسط یکسان می باشد؛ این سلاح از شهرت و اعتبار بیشتری برخوردار است.

شما می توانید این سلاح را در اشکال مختلفی چون چوب شش ضلعی، هشت ضلعی، پنج ضلعی و مدوّر تهیه و بصورت موثر از آن استفاده کنید.

 

جنس چوب ها:

جنس چوب ها که برای مبارزه های حقیقی استفاده می شود می تواند شامل موارد ذیل باشد؛ چوب گردو، چوب بلوط،  چوب گز و سایر چوب هایی که از استقامت بالایی برخوردارند. در گذشته بیشتر از چوب بامبو برای این کار استفاده می شده که طی مراحلی خاص به مقاومت ذاتی این چوب نیز می افزودند.

 

روش استفاده از چوب:


به طور کلی از نظر اجرا تکنیکی به سه روش عمده به کار می رود:

۱) تکنیک هایی که همراه با مانور دادن و چرخاندن های پی در پی است که به دور بدن زده می شود و بیشتر اجرای آن توسط یک دست است.

۲) تکنیک هایی که بو از دست رهــا می شود و به طرف حریف پرتاب شده و یا برای چند لحظه از دست خارج شده به پشت حریف می رسد.

۳) تکنیک هایی که بیشتر حالت دفاعی دارند و باید توسط هر دو دست انجام گیرد.این نوع تکنیک های دفاعی و حمله با دو دست را تسوکی کومی گویند.

از نظر تکنیکی وفنی می توان گفت بزرگترین مزیت (بو) طول بلند و در نتیجه مانور آن است.





طبقه بندی: معرفی سلاح ها،

تاریخ : سه شنبه 1394/05/20 | 11:16 قبل از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

  • فروش بک لینک | قالب وبلاگ | قالب وبلاگ