تبلیغات
آکادمی هنرهای رزمی تبریز - خشم در ورزش

انسان متمدن امروزی به ­طور گسترده­­ ای تحت­ تأثیر نیروها و عوامل محیطی (بیرونی) قرار دارد. از آن­­جایی که این نیروها غالبا باهم درتضاد هستند، آدمی با مشکلات گوناگونی در زمینه ­های: فردی، گروهی، خانوادگی و اجتماعی مواجه می­شود و گاه از شدت ناکامی و سرگردانی، در دام خشم و عصبانیت می­افتد.

بیش­تر انسان­ ها سرشار از احساسات متراكم شده­ منفی (ترس، اضطراب و خشم) هستند كه در طول زمان، در آن­ها انباشته شده و همچون مخزن­ گاز قابل اشتعال­ند.بدبختانه، انسان اغلب خشم خود را متوجه بخش ­هایی(یا کسانی) می­سازد که نقشی در ایجاد مشکلات او نداشته­ اند.


مهار خشم، سخت اما شدنی ا­ست


البته خشم درونی گاه ریشه در دوران كودكی، روابط­ والدین، محیط زندگی و خیلی عوامل دیگر دارد، اما آن­چه مسلم است؛ خشم­ درونی مانع رشد احساسات مثبت می­شود.

«خشم، زمانى میتواند به­ جا باشد كه تهدیدى ­واقعى و عینى دركار است و میزان خشمگین شدن، متناسب با تهدید بوده و اقدامات پی آمده با كمترین آسیب روانى، جسمى، مالى و جانى برای هر دو طرف درگیر باشد»


خشم در سه مورد بی­جا ارزیابى میشود:

 

اول: بی­ دلیل عصبانى ­شویم.

 

دوم: میزان خشم، هیچ­ تناسبى با اتفاق پیش­ آمده، نداشته باشد.

 

سوم: اقدام نامناسبی ـ چه روانى چه فیزیكى ـ در واكنش به آن انجام دهیم.

 

بسیاری از ما با خشم زندگی می كنیم آن­ را موجه و دیگران را عامل به ­وجود آمدن­ش می دانیم. تا زمانی ­كه به ­خشم وابسته باشیم، در قلب خود فضای كمی برای عشق خواهیم داشت. باید تا جایی­كه می­شود از آن دوری یا مهارش كنیم و در طول زمان از دامنه، شدت و حدّت­ اش بكاهیم. بیش­تر اتفاقات ناگوار از سر عصبانیت رخ می­دهد كه به طور معمول زاییده­ ی افكارمنفی یا هیجانات غیرقابل مهار می­ باشد. متاسفانه برای بعضی­ ها خشونت یكی از چرخه­ های عادی زندگی­شان است؛ درحالی­كه می­توان رام­ش­ كرد و لگام بر آن زد (یکی از راه­ های مهار خشم، ورزش است).

 

خشم قطره­ قطره جمع می­شود

 

رای داور باعث خشم ما می­ شود، بازیکنی ناخواسته به ­ما تنه می­ زند، و از کوره درمی­ رویم. رییس­ باشگاه به اشتباه از دست­ ما ناراحت می­ شود، مربی سرمان داد می­ زند، و هزار چیز دیگر كه عصبانی­مان می­كند. بیش­تر موضوعاتی كه باعث خشمگین شدن­ ما ­می­شوند، از جانب افراد دیگر رخ می­دهد.


به ­مرور زمان این الگوی خشم در ما شکل می­ گیرد و عادت می ­كنیم به کسی اعتماد نکنیم و همیشه منتظر موج­ های منفی باشیم. در چنین شرایطی، ناخود­آگاه کیفیت زندگی­ ورزشی­مان به ­تدریج بدتر می­شود. این اتفاقات درونی، بدون این­كه بخواهیم، ما را به­ یک بمب هیجانی تبدیل می­كند که با پیش ­آمدن هر مشکل تازه­ ای منفجر می­ شویم.

 

وقتى خشم فوران می ­كند، احساسات دیگر کم­رنگ و محو می ­شوند.ناتوانى،ناكامى،ناامیدى و دیگر احساسات­ منفى باعث می­ گردند شخص به طور موقت با پوشش خشم، خود را قدرتمند ببیند.

 

خشم، فرارى موقتى ا­ست كه اغلب بر وخامت اوضاع می افزاید. خشم، بر توانایى استدلال­، تأثیر منفى شدیدى می گذارد، آن ­هم در زمانی كه براى حل مشكل، به ­استدلال منطقى بیش­تر نیاز است. علاوه بر آن، خشم زاویه ­ى دید را به سیاه و سفید محدود می كند.


ذهنِ خشمگین هیچ­وقت نمی تواند آرامش داشته باشد. چون سرشار از افكار تهاجمی­ است. در حقیقت هنگام خشم، ذهن ناخودآگاه به ­دنبال آن است تا احساس ترس را به شكل پرخاش سر­ دیگری خالی ‌كند.

 

آدم­ ها اغلب مانند عروسك­ های خیمه‌شب‌بازی در دست نفس اماره، خشمی را كه نسبت به خود دارند، بی خود و بی جهت متوجه دیگران می كنند. نكته­ ی جالب‌ توجه این­كه ضمیر ناخودآگاه تصور می كند؛ درنتیجه­ ی این روند به احساس امنیت روانی دست یافته است.

 

اما چگونه می توان خشم را مدیریت و آرامش ذهن به ­­وجود آورد؟ چگونه بیاموزیم دیگری (ورزشکار یا تیم حریف) دشمن ما نیست؛ گرچه ممكن است دوست هم نباشد؟

 

اگر بتوانیم در برابر خشم، مقاومت كرده و از خود ضعف نشان ندهیم، كم­ كم شرایط برای گسترش دوستی مهیا می­ شود. وقتی افكارمنفی نداشته باشیم، كسی را خطاكار نخواهیم خواند؛ از چیزی هم نمی ترسیم كه دست به دفاع یا تهاجم بزنیم و به خودی خود سرشار از نیرویی سازنده می­ شویم. در همین رهگذر ذهن‌مان درخششی پیدا می كند كه ذخایر انرژی خرد و روان و اندیشه‌مان در راه مثبت و درست صرف می شود و نگاهمان به همه چیز خوب و سازنده می گردد، نه منفی و هرز، و به ­قولی: «نیمه­ ی پُر لیوان را خواهیم دید».

 

بهترین راه این است؛ در هر لحظه طوری زندگی كنیم كه گویی تنها لحظه‌ای است كه وجود داشته وخواهد داشت، مثل کاری­­ که یک ورزشکار باید بکند، او چه باید بکند؟ او باید هنگام تمرین، بازی، مسابقه، تماشای­ مسابقه و... در لحظه­ ی حال حضور داشته و از انرژی ناب آن سرشار شود. ورزشکار باید در لحظه­ ی حال با تمام توان فکری و جسمی­ اش عمل کند و به فکر چیز دیگری نباشد، چرا که گذشته رفته و آینده هنوز از راه نرسیده، رمز نشاط ورزشی در همین نکته­ ی ساده است.


ورزشکاری­ که­ می­ خواهد بر زندگی ورزشی­ اش تسلط داشته­ باشد، ابتدا باید ذهن ­خود را از گذشته خالی و به آینده اطمینان كند. اگر او  لحظه­ ی حال را درست و صحیح زندگی کند، آینده بر وفق مرادش خواهد بود.



منبع http://www.kyokushinafshin.com




طبقه بندی: اطلاعات ورزشی،

تاریخ : سه شنبه 1394/02/29 | 06:36 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

  • فروش بک لینک | قالب وبلاگ | قالب وبلاگ