تبلیغات
آکادمی هنرهای رزمی تبریز

در ابتدا ذکر این موضوع بسیار مهم است که این سبک ورزشی تقریبا بدون نقص است و مقایسه آن با سایر سبک ها کاری بسیا بسیار دشواری است

در طبیعت،هان مو دو را از هاپکیدو خشن تر و سخت تر میدانند و با استفاده از فلسفه   Keuk(کره ای تای چی).هنگامی که یک قفل در هاپکیدو اعمال می شود با یک حرکت رو به جلووپرتاب یا پایین آوردن مهاجم همراه است.ولی در هان مو دو عمل کشیدن همراه با یک حرکت رو به پایین استفاده می شود،هدف از این کار این است که اجازه می دهد تا با این حرکات به روشهای بی نهایت صاف و ساده در و حمله حریف را مسدود کرد یا دنبال کرد.

تکنیک های دست هان مو دو نیز از هاپکیدو متفاوت است.  هان مو دو استفاده از تکنیک های دست را از هر دو هنر های کره ای نرم مانند کوک سول ،( Sundo)و هان تائه( Keuk) و هنر سخت مانند تکواندو ، تانگ سو ، کشتی( Phal) کی مو (ووشو کره ای).

قفل درهان مو دو از دو هنر هاپکیدو و کوک سول(Kuksul )گرفته شده در هاپکیدو از یک دایره بزرگ مانند درایره ها در ووشو استفاده می شود درحالی که هان مو دو،قفل های دایره ای خود را با استفاده از دایره های  کوچک و بزرگ که بسته به موقعیت است انجام می دهد.

اساسا آموزش کی در هاپکیدو ثابت است ، یا نشسته و یا ایستاده. اما در هان مو دو ، آموزش کی از ایستاده ، نشسته ، دراز کشیدن شروع می شود و سپس به حرکت مدیتیشن پیشرفت می کند.

جنبه های منحصر به فرد  هان مو دو در هنر های رزمی دیگر دیده نمی شود این منحصر بفردی از هماهنگی روحی و جسمی در حین آموزش است و این هماهنگی شاملاستفاده از ذهن فریاذ زدن قانون کی ست. “کانگ شین یو کوان هان” را به هماهنگی با تکنیک خاص ذهنی وهماهنگی با  حرکتات  که او در حال انجام است نیز میگویند.

هان مو دو آموزش سلاح در مراحل اولیه آموختن این هنر شروع میکند ، در حالی که در هاپکیدو ، آموزش سلاح در مقاطع بالاتر است.  اشکال مختلف  سلاح در هان مو دو از قدیمی ترین هنر رزمی کره مثل: جی تانگ Dobo Muye گرفته شده است.

هر یک از روش های آموخته شده درهان مو دو را می توان در هر وضعیتی استفاده نمود که این خاصییت این ورزش را از سایر سبک های مشلبه متمایز می نماید یک وضعیت خاص را می توان برای استفاده در هر وضعیت دیگر اقتباس شده است.  هر روش نیز به راحتی به یکی دیگر از تکنیک جریان است.

منبع: http://www.qaz-hanmudo.ir


تاریخ : جمعه 1393/05/31 | 02:44 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

جودو (به ژاپنی: 柔道) (به معنی «طریقت نرمی یا انعطاف») هنری رزمی، ورزش رزمی است که از کشور ژاپن نشأت گرفته‌است. منشا جودو از هنر رزمی جوجیتسو است و در سال ۱۹۳۲ توسط فردی ژاپنی به نام دکتر جیگارو کانو پایه‌گذاری شد. هم‌اکنون محل فدراسیون جهانی جودو در کودوکان ژاپن می‌باشد. جودو اولین رشته رزمی شرقی است که در المپیک ۱۹۶۴ توکیو وارد المپیک شد.


تاریخچه جودو از زندگی موسس آن جدا ناپذیر است. پایه گذار جیگارو کانو یک دانشمند و معلم ژاپنی بود. کانو در یک خانواده نسبتاً مرفه به دنیا آمد. پدرش، جیروسکو، پسر دوّم کاهن اعظم معبد شینتو هیوشی بود. او با کانو ساداکو ازدواج کرد.


ورزش کاران این رشته، درجات را از Q۱۰ (کیو ۱۰) یا همان کمربند سفید آغاز و با طی مراحل Q9 تا Q1 کمربندهای زرد، سبز، بنفش و قهوه‌ای به درجهٔ دان یا کمربند مشکی می‌رسند. که کمربند مشکی از دان یک آغاز و تا دان ۱۰ ادامه می‌یابد.

 


ادامه مطلب
تاریخ : پنجشنبه 1393/02/4 | 08:53 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

شمشیر پروانه تقریبا اندازه ساعد است و دلیل آن هم این است که به راحتی در آستین و یا چکمه های بلند پنهان شود ، معمولا شمشیر پروانه به صورت جفت است و در چین باستان جدا از داخل آستین و چکمه آن رادر دو طرف زین اسب نیز پنهان می کردند و در حقیقت این سلاح در جایی در هنگام مبارزه ظاهر می شده است که فرد مهاجم انتظار آن را ندارد .
شمشیر پروانه یک رکاب برای حفاظت از انگشتان دست در مقابل ضربات و سلاح ها دارد.

رکاب یا گارد محافظ که با دسته شمشیر یک حلقه غیر مدور می سازد باعث میشود تا حرکاتی که در آن با چرخاندن شمشیر همراه است آسانتر انجام شود و این کاربرد بیشتر در نمایشات و کاتاهای شمشیر مورد استفاده است .
ساختار کلی شمشیر آن به گونه ای است که میتواند به کاربرد مهم آن اشاره کرد که همانند سلاح سای می تواند در هنگام فرود ضربه در راستای ساعد شخص حامل شمشیر قرار بگیرد و او را از ضربه های ناگهانی شمشیر رهایی بخشد که این مکانیزم همانند استفاده از یک سپر برای پخش کردن نیروی ضربه و از بین بردن قدرت تخریب و آسیب آن است .
دقت کنید که شمشیر پروانه با چاقو پروانه تفاوت دارد.
این سلاح اولین بار در کشور چین ساخته شده و مورد استفاده در ورزشهای رزمی قرار گرفته.
شمشیر پروانه در ورزشهای رزمی چینی مورد استفاده است از جمله : وینگ چون ، هونگ کار و ....
در رشته وینگ چون این سلاح به عنوان پایه و اساس سلاحهای این رشته محسوب می شود .



تاریخ : جمعه 1392/03/31 | 09:47 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

تندیسی از «بروس‌ لی»، ستاره فقید فیلم‌های اکشن و هنرهای رزمی در محله چینی‌ها در هالیوود رونمایی شد.

به منظور بزرگداشت یاد «بروس‌لی»، بازیگر سرشناس فیلم‌های رزمی هالیوود مجسمه‌ای از این ستاره سینمای آسیا به ارتفاع بیش از دو متر در محله چینی‌ها در لس‌آنجلس به نمایش گذاشته شد.

«شانون»، فرزند «بروس‌ لی» در این مراسم گفت: این تندیس اولین اثری است که بدین شکل برای تجلیل از پدرم در آمریکا ساخته شده است.

 

 


ادامه مطلب
تاریخ : سه شنبه 1392/03/28 | 02:27 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

هان مودو اصولی از هنرهای رزمی فراگیر و جامع می باشد که شامل مطالعه تکنیکهای مبارزه با دست خالی ، تکنیکهای مبارزه با اسلحه ، مطالعه نیروی «کی» و مطالعه فلسفه هنرهای رزمی است. دکتر « هی یانگ کیم» در سال 1989، بعد از چهل سال تحصیل و تحقیق در مورد اصول هنر رزمی کره ای ، « هان مودو » را بنیان نهاد. وی طی یک سلسله تحقیق درمورد هنرهای رزمی، تکنیکهای و فلسفه های تمامی سبکها را اغلب مربوط به قرن 950 میلادی بودند را جمع آوری نمود و همواره با تکنیکهای جدید و بدیع به صورت یک اصول متعادل و جامع درآورد . « هان مودو » توسط دولت کره به شماره ثبت 534 ، به عنوان هنر رزمی کره ای سنتی ثبت و رسمی شد. « هان » به معنای کره (ملت خوش بین ) ، «مو» به معنای هنرهای رزمی و «دو» به معنای روش است که در مجموع « هان مو دو » به معنای « روش هنرهای رزمی کره ای » می باشد . هدف اصلی هان مودو توازن است . بدین معنا که هنررزمی بین موارد ذکر شده زیر توازن برقرار می کند :

 

هی یانگ کیم بنیانگذار سبک هان مودو


ادامه مطلب
تاریخ : چهارشنبه 1392/03/15 | 11:07 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

سایوکان سیستم دفاع شخصی است و راه دفاع در برابر یك نفر می باشد.سایوكان آنالیز شده امتحان شده و مورد موشكافی قرار گرفته و به عنوان یك شاخه اصلی از هنر های رزمی به وسیله اساتید هنر های رزمی فدراسیون جهانی پذیرفته شده است. در این سیستم اهمیت با تكنیكهای شخصی نیست بلكه با بكار گیری جنبه های فكری می باشد.مهم به نمایش درآوردن تكنیكها نیست بلكه بكارگیری فطری آنهاست كه اهمیت دارد. در به كار گیری تكنیكها می بایست عكس العمل فطری نقش داشته باشد و نباید شامل جزئیات زیاد به خصوصی باشد.


ادامه مطلب
تاریخ : جمعه 1392/03/10 | 04:55 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

هنر رزمی هالا یک ورزش رزمی ایرانی می باشد که توسط استاد اسماعیل ملک جهانی (که در زمان ایجاد سبک تنها 19 سال داشند ) بنیان گذاری شده است.
این سبک رزمی از سال ۱۳۵۹ و در شهر تبریز حیات خود را آغاز نموده است و در سال ۱۳۷۹ توسط فدراسیون ورزشهای رزمی به رسمیت شناخته شده است.

لباسهای این سبک رزمی به رنگ سیاه می باشد - شبیه لباسهای کونگ فو توآ – با این فرق که نوارهای آبی در قسمت ساق پا و مچ دست و جلوی آن وجود دارد.
مرکز اصلی این سبک در شهر تبریز می باشد ولی این سبک در اقسا نقاط ایران دارای باشگاههای رزمی می باشد (در شهرهایی ماننده اصفهان و کرج و ارومیه و اهر و ... ) و عده ای شاگردان این سبک باشگاههایی را در سایر کشورهای جهان افتتاح نموده اند.

 

 

استاد اسماعیل ملک جهانی


ادامه مطلب
تاریخ : یکشنبه 1392/03/5 | 02:02 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات
با سلام

یکی از دوستان ادرس یه باشگاه برای اموزش موی تای تو تبریز خواسته بودن که اینم ادرس:

باشگاه ورزشی سیمرغ طلایی
رشته های ورزشی پرورش اندام - ایروبیک - یوگا - ژیمناستیک - تکواندو - کیک بوکسینگ - موی تای - کیوکوشین کاراته - کونگ فو .


آدرس:تبریز - خیابان ششگلان - جنب بانک سپه شعبه ششگلان - باشگاه سیمرغ طلائی

تلفن:  5232589 0411


تاریخ : دوشنبه 1392/02/16 | 06:43 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

بروس لی (۲۷ نوامبر ۱۹۴۰ - ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۳) استاد هنرهای رزمی، بازیگر فیلم‌های رزمی، نظریه‌پرداز و بنیانگذار سبک رزمی جیت کان دو است. بسیاری او را یکی از تاثیرگذارترین رزمی‌کاران قرن بیستم و نماد فرهنگی شناخته شده‌است.او همچنین پدر دو بازیگر به نام‌های براندون لی و شانون لی بود.

لی در محله چینی‌های سانفرانسیسکو در کالیفرنیا به دنیا آمد اما در هنگ کنگبزرگ شد و در ۱۸ سالگی دوباره برای تحصیل در دانشگاه به سانفرانسیکو بازگشت. فیلم‌های رزمی که او در سینمای هالیوودی و سینمای هنگ کنگ بازی کرد موجب ارتقای سطح فیلمهای رزمی هنگ کنگ شده و تحسین عامه را برانگیخت و موجی از علاقه‌مندی به فیلم‌های هنرهای رزمی چینی را در جهان غرب به وجود آورد. کارگردانی و جو فیلم‌های او هم بر روی هنرهای رزمی و هم بر روی فیلم‌های رزمی چه در هنگ کنگ و چه در بقیه جهان تاثیر گذاشت.

لی به یک چهره نمادین تبدیل شد به خصوص برای چینی‌ها، زیرا در فیلم‌هایش به عنوان افتخار ملی برای چین و ملی‌گرایی چینی ظاهر شد.

بروس لی از ۱۳ سالگی شاگرد ییپ من استاد وینگ چون کونگ‌فو شد. پس از ورود به آمریکا آموزش هنر رزمی خود با نام جان فن کونگ‌فو را آغاز کرد. او هرچند در وینگ چون آموزش دیده بود اما به پیروی از یک سبک اعتقاد نداشت و معتقد به استفاده از بهترین تکنیک‌ها از سبک‌هخای مختلف رزمی بود.


مجسمه بروس لی در هنگ کنگ


ادامه مطلب
تاریخ : دوشنبه 1392/01/26 | 10:52 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

تای چی چوان یا تای جی چوان (به انگلیسیTai Chi Chuan یا Tai ji Quan)‏ (با معنی لغوی نهایت برتر) یکی از سیستم‌های نرم و درونیِ هنر رزمی ووشو یا کونگ‌فوی چینی می‌باشد.

این هنر رزمی، یکی از زیباترین و محبوب‌ترین هنرهای رزمی در چین و کل جهان است و برای بهبود سلامتی، افزایش طول عمر و آرامش روحی انجام می‌شود. این هنر که با نگرش عمیق فلسفی شکل گرفته با کمک ایجاد چرخش انرژی در انسان و تخلیه انرژی درونی یعنی انرژی "چی" یا انرژی بایو الکترومغناطیس درون بدن انسان، یکی از قدرتمند ترین سبکهای رزمی در جهان می‌باشد. در این هنر عضلات نقش زیادی ایفا نمی‌کنند ویک تای چی کار سعی در رها کردن کل بدن دارد تا این انرژی بتواند در بدن جاری شود و در موقع مناسب بتوان از آن برای دفاع یاحمله استفاده کرد. تای چی چوان روش مشت زنی یا هنر رزمی است که بر اساس مفاهیم فلسفی آن سعی در به تعادل رساندن همه چیز دارد که در حقیقت نماد یین و یانگ محصول این فرایند است. 


ادامه مطلب
تاریخ : دوشنبه 1392/01/26 | 10:42 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات
ییپ من (به چینی: 葉問، پین‌یین: yè wèn)‏ (۱ اکتبر ۱۸۹۳ -۲ دسامبر ۱۹۷۲) اولین استاد (سی‌فو) هنرهای رزمی بود که وینگ‌چون کونگ‌فو را به طور عمومی آموزش داد. او شاگردان زیادی در هنگ کنگ داشت که هر کدام به نوبه خود استادان معروفی شدند، مشهورترین آنها بروس لی است.
ایپ من، در تمام دوران زندگیش، قهرمان ”وینگ چان کونگ‌فو“ بود. شهرت امروز ”وینگ چان کونگ‌فو“ به دلیل احساس مسئولیتی بود که او در قبال پیشرفت این هنر داشت. ایپ من، اولین سیفوئی بود که مدرسه‌ای در این رشته افتتاح کرد که قابل دسترس برای عموم بود خیلی زود آموزش خود را زیر نظر استاد چان وا Chan Wan (اولین استاد از سه استاد وینگ چان که به تعلیم او پرداختند)، آغاز نمود. او آموزش خود را در سن نوجوانی، آغاز کرد. استان چان او را به‌عنوان جوان‌ترین و آخرین شاگردش پذیرفت. ایپ، زیر نظر استاد چان تا زمان مرگ استاد در سال ۱۹۰۵ آموزش دید، پس از آن، آموزش خود را با استاد ”ان جی چانگ سو“ Ng Cung So، یکی از شاگردان عالی چان ادامه داد. پس از گذشت بیش از دو سال تحصیل، ایپ، فتشانFatshan را به قصد هنگ‌کنگ ترک و برای ادامه تحصیلات آکادمیک، در کالج سنت استفن St. Stephen در استنلی Stanley ثبت نام کرد. وقتی در کالج سنت استفن ثبت نام کرد.
 
ایپ من

 

 

بروسلی در حال تمرین با ایپ من

 


ادامه مطلب
تاریخ : سه شنبه 1392/01/20 | 11:44 قبل از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

نمی توان تاریخ دقیقی برای پیدایش هنرهای رزمی ذکر کرد. اما می توان تصور کرد که اگر هنرهای رزمی را مجموعه مهارت هایی جهت افزایش توانایی های بشر برای دفاع از خود درنظر بگیریم قدمت آن با قدمت تاریخ برابری می کند. با این حال پیدایش این هنرها به آن شکلی که ما امروز می شناسیم را به چندهزار سال قبل و معبد شائولین واقع در چین منتسب می کنند. هنرهای رزمی ارتباط عمیقی با تفکرات، مذهب و فرهنگ شرق داشته و در کنار افزایش مهارت های جسمی به رشد روحی و معنوی هنرجویان نیز می پردازد. البته امروزه ما بیشتر با ورزش های رزمی روبرو هستیم که در حقیقت شکل ساده شده ای از هنرهای رزمی هستند و در اکثر آنها خصوصا در رشته های رقابتی آنچنان اثری از آن بخش معنوی به چشم نمی خورد. هم هنرهای رزمی و هم ورزش های رزمی به علت فواید بیشمار خصوصا تاثیر بر سلامت جسمانی، افزایش اعتماد به نفس و خودباوری و... از محبوبیت زیادی در دنیا برخوردارند. هنرهای رزمی را معمولا به دو دسته هنرهای رزمی سخت یا بیرونی، و هنرهای رزمی نرم یا درونی تقسیم می کنند.

هنرهای سخت

در این دسته از هنرهای رزمی بیشتر به جنبه بیرونی و فیزیکی هنرجو توجه شده و به روی افزایش قدرت جسمی تاکید می شود.

برخی از رشته هایی که می توان آنها را جزو هنرهای رزمی سخت به حساب آورد عبارتند از: برخی از سبک های کونگ فو، کاراته، موی تای، نین جوتسو، تکواندو، و...



ادامه مطلب
تاریخ : سه شنبه 1390/05/11 | 07:47 قبل از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

در مورد تاریخ و فلسفه کاراته کتابها و اسناد زیادی موجود نیست ! و آنچه که  هست بیشتر نقاشی و نوشته های جسته و گریخته ایست که برخی از مجهولات و معماهای این رشته را حل می کند، اما در مورد ( شورین ریو- کاراته) دو کتاب کامل وجود دارد که به فلسفه و تاریخ و روحیه کاراته کاهای (شورین ریو) می پردازد ، کتاب اول نوشته ماتسومورا سن سی و کتاب دوم نوشته ایتوسو آنکو سن سی می باشد.

ماتسومورا کتاب را برای یکی از شاگردانش نوشته و در آن بیشتر به مسایل روحی و اخلاقی می پردازد مخصوصا به (فکر ) کاراته کاها ارج زیادی قایل شده و از آن فراوان صحبت می کند.
در کتاب ماتسو مورا همه مسایل به صورت باز بررسی شده است ،نسخه اصلی کتاب به استاد (کوا وای ) داده شده که وی نیز به چین تایپه رفته و کتاب را نیز با خود به آنجا برده است.
خوشبختانه اصل کتاب دست نخورده و کامل در تایوان نگهداری می شود،ماتسومورا در سال 1800 متولد شد و کتاب را در 60 سالگی نگا شت .

ادامه مطلب
تاریخ : سه شنبه 1390/03/24 | 11:32 قبل از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

در جهان کاراته کسی دان 10 واقعی نیست و کسی لیاقت دان 10 را دارد که همه چیز را در همه کاراته پویا و سنتی و غیره... بداند اما چون چنین چیزی در کاراته (دو)  که گستره وسیعی دارد مقدور نیست پس در دنیای کاراته دان 10 واقعی وجود ندارد و همه درجات انگشت شمار دان 10 ،تشریفاتی است!

این عقیده جالب مربوط به یک مرد قدیمی ، اصول گرا و پایبند به سنتهای سامورایی است که استاد (مانزو ایواتا) نام دارد وی بنیانگذار سبک (شیتو کای) و قبل از مرگش دان8 فدراسیون کاراته ژاپن بود.
مرحوم ایواتا که جزء پنج نفر موسسان فدراسیون کاراته ژاپن در سال 1964 می باشد در توجیه عقیده فنی خود می گوید، دان 10 را باید به کسی داد که عمری را به سلامت ،افتخار و پاکی در کاراته زیسته و مطابق ارزشهای( بودو) به دریافت دان 9 هم نایل آمده و سپس چشم از جهان فرو بسته است.
وی می افزاید در کاراته ژاپن بالاتر از دان 8 وجود ندارد ،من هم دان 8 هستم ولی بسیاری دوست دارند و بلکه بی تابی می کنند که من به عنوان قدیمی ترین مرد موجود در فدراسیون کاراته ژاپن هر چه زودتر دان 9 خود را ببندم تا راه برای انبوه مردان کمر بند سیاه دان 7،  که در صف ارتقاء درجه انتظار می کشند ، باز شود، آنان من را سد راه خود می دانند ولی آز نیت اصلی و عقاید سنتی ما ژاپنی ها خبر ندارند ،من می خواهم برای خدمت به کاراته کشورم در همین درجه باقی بمانم و ارزش درجات کمر بندهای اساتید کاراته را با استاندارد دقیق فنی بالا ببرم.  


تاریخ : جمعه 1390/02/23 | 05:35 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

نینجاها ،به گروهی از مردان و زنانی گفته می شود که که برای جاسوسی و قتل آموزش می دیدند.می گویند دوره ای که اینها همانند قارچ روییدند و بیشتر از زمانهای دیگر ظاهر شدند دوره (هیین) می باشد، آنها در سالهای ( 1185-794) در مناطق اطراف کوههای کیوتو با افراد (یامایوشی) در رفت و آمد بوده و مراوداتی داشتند،.

اعضای (نینجا) اصولا از طبقات پایین اجتماع به وسیله (دایمیو ها) یعنی فرماندارها و سر کرده های محلی گزینش می شدندو هدف آنها نفوذ به اردوی دشمن جهت به دست آوردن اطلاعات، و در نهایت قتل و نابودی مخالفان بود ،فعالیت این گروه در اوایل قرن پانزدهم به اوج رسید به شکلی که این دوره را دوران شکوفایی (نینجاها)می نامند...این گروه کارهای خارق العادهای انجام می دادند ، بالا رفتن از دیوار صاف ،راه رفتن روی آب و هنر غیب شدن را به آنها نسبت می دادند،که طبعا این مسایل صحیح نبوده و افسانه ای بیش نیست با وجود این ادعاهای کاذب ،این نکته را نباید انکار کرد که نینجاها کارهای عجیب و غریب انجام می دادند مانند  شنای بی صدا در آب و استفاده از دستکهای چنگال دار جهت بالا رفتن از درخت که (شوکه) خوانده می شود و استفاده از قایق هایی که غرق نمی شدند (شوریکان) ستاره ای فلزی که از راه دور به سمت هدف  پرتاب می کردند و استفاده از علم شیمی جهت مسموم کردن
مخالفان و غیره...که جزءمبارزات مردانه شناخته نمی شدند.


تاریخ : جمعه 1390/02/23 | 05:35 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

تعداد کل صفحات : 2 :: 1 2

  • فروش بک لینک | قالب وبلاگ | قالب وبلاگ