تبلیغات
آکادمی هنرهای رزمی تبریز
با سلام

یکی از دوستان اموزش جیت کان دو در تبریز رو میخواستن. تا اونجایی که من میدونم مسئول سبک استان اذربایجانشرقی استاد مهدی بدرزاده هستن. لطفا با ایشون تماس بگیرید.

09144923170


تاریخ : جمعه 1395/05/15 | 10:32 قبل از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

کاپوئرا (به پرتغالی: Capoeira) یک هنر رزمی برزیلی است که عناصری از رقص، آکروبات و موسیقی را ترکیب کرده و گاهی به عنوان یک بازیشناخته می‌شود.

کاپوئرا یک ورزش برزیلی و شاخه ای از هنرهای رزمی می باشد که بعنوان بازی و رقص در برزیل بوجود آمد و در نواحی باهیا ، پرنامبوکو ، ریودوژانیرو ، میناس گراس و سائوپائولو هم بازی می شود .

 این بازی در قرن شانزدهم میلادی در برزیل بوجود آمد که پیدایش آن به نوعی در نتیجه تجارت بردگان بود . کاپوئرا بعدها توسط افرادی از باهیا به آفریقا برده شد . شرکت کنندگان در این بازی ابتدا یک حلقه دایره ای تشکیل می دهند و به نوبت با ابزار مختلف بازی می کنند می خوانند و دو به دو در داخل محوطه دایره ای با هم مبارزه می کنند . مشخصه بارز این بازی انجام حرکات آکروباتیک حملات ساختگی و استفاده بسیار زیاد از سطح زمین برای انجام حرکات ، جست و خیز و دلگرمی می باشد . تکنیکهایی که کمتر بطور متناوب استفاده می شوند عبارتند از ضربات آرنج ، قیچی و پرتاب بدن....



ادامه مطلب

طبقه بندی: معرفی رشته ها،

تاریخ : پنجشنبه 1395/03/13 | 07:59 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات
آکادمی هنرهای رزمی


تاریخ : پنجشنبه 1395/01/26 | 02:35 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات
ابراهیم میرزایی متولد 1318 است که پدرش اهل رشت و مادرش اهل گرگان بوده است . و در سال 1337 دبیرستان نظام را در سن 18 سالگی به اتمام رسانده است . در سال 1340 تا 1344 دانشکده افسری را در نیروی مخصوص کماندویی به اتمام رسانیده است . در این دوره وی به عنوان واحد ورزش کاراته را تا پایان کمربند سبز در کاراته گذرانده است . وی از سال 1344 تا سال 1349 تقریباً 9 دوره ی خارجی دیده است .



ادامه مطلب

طبقه بندی: بخش استادان، بیوگرافی،

تاریخ : دوشنبه 1395/01/16 | 07:03 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات
ووشو (Wushu) نام مجموعه ورزشهای رزمی چینی است که با اسامی بوکس چینی و کونگفوی چینی هم از آن یاد میشود.  در میان عامه مردم چین ، واژه کونگفو ( Kung Fu) برای این ورزشها مصطلح است لیکن دولت مرکزی چین ، نام ووشو را برای معرفی ورزش رزمی سنتی خود به جهانیان اعلام کرده است.

تاریخچه پیدایش ووشو


پیدایش ووشو به زمانهای بسیار دور که اولین صورت اجتماعات بشری در جوامع اولیه بوجود آمدند برمیگردد.در آن زمانها بمنظور حفظ سلامتی ،درمان بیماریها،افزایش بنیه جسمانی،افزایش طول عمر و آموزش مهارتهای نظامی به افراد آن جوامع حرکاتی ابداع گردید که بسط و گسترش آن در طول ادوار مختلف به ورزش زیبا و جذاب ووشوی امروزی بدل شده است . معتبرترین روایتی که در این خصوص نقل شده حاکی از آن است که در حدود سالهای ۵۲۰ بعد از میلاد ، یک راهب هندی بنام  بودهیدهارما (یا داروماتائیشی) که در چین بنام " تامو " شناخته میشود، بمنظور اشاعه تعالیم مذهبی ،از هند راهی چین شده ودر معبدی بنام " شائولین " تعلیمات خود را آغاز میکند.تعالیم راهب تامو شامل مجموعه ای از تمرینات پرهیزگاری و قواعد خشک انظباطی بود که بواسطه وضعیت جسمانی ضعیف،پیروان تامو  طاقت تحمل تمرینات را از دست داده و بتدریج دچار ضعف و بیحالی میشدند. این موضوع باعث شد راهب تامو بمدت چند سال از معبد جدا شده و در غاری به تفکر و مراقبه بپردازد. او دراین مدت حرکاتی را بمنظور تقویت بنیه جسمانی راهبان معبد ابداع کرد و در بازگشت به شائولین ،با تمرینات ابداعی خود، شاگردانش را تحت تعلیم قرار داد. این حرکات به " ۱۸ حرکت دست راهب " یا (شی با لوهان چوان) موسومند که در سالهای بعد از تامو بسط و گسترش فراوانی پیدا کرده و بتدریج مبارزان و استادان متبحر فنون رزمی ، در شائولین پرورش یافتند.


ادامه مطلب

طبقه بندی: معرفی رشته ها،

تاریخ : جمعه 1395/01/13 | 09:11 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات
استاد حسین داودی پناه(داداشی)،در سال ۱۳۱۹ شمسی در روستای ملاپیری از توابع زنجان ،چشم بجهان گشودند.ایشان از سال ۱۳۳۴ فعالیت ورزشی خود را در رشته کشتی نزد استاد سعدیان (از مربیان قدیمی کشتی) و از محله جوادیه تهران آغاز کردند و در رشته های مختلفی همچون ژیمناستیک ،بوکس ،کشتتی کج ، و کاراته گوجوریو که درسال ۱۳۴۹به  " کونگفوتوآ  " تبدیل شد،به تمرین پرداختند. استاد از سال ۱۳۵۴ آموزش کونگفو توآ را در دانشگاه تهران آغاز نمودند که در حدود ۷۰۰ هنرآموز در محضر ایشان به فراگیری هنرهای رزمی مشغول بودند. در همین ایام استاد با یک دانشجوی چینی آشنا میشوند که او اطلاعات ذیقیمتی راجع به کونگفوی چینی ( ووشو ) در اختیار استاد قرار میدهد و میگوید : کونگفویی که شما کار میکنید با کونگفویی که در چین کار میشود ،تفاوت بسیار دارد. او کتابی با مضمون تمریناتی از بدو تولد تا پایان زندگی در اختیار استاد قرار میدهد که درآن تمرینات مشخصی طی یک برنامه زمانبندی شده ،ارائه گردیده  و سبکهای مختلفی از ووشو معرفی شده بودند. آشنایی با آن دانشجوی چینی مسیر جدیدی را در زندگی ورزشی استاد رقم زد و نقطه عطفی بود که میتوان از آن بعنوان نقطه آغاز ووشو در ایران یاد کرد .



ادامه مطلب

طبقه بندی: بیوگرافی، بخش استادان،

تاریخ : جمعه 1395/01/13 | 09:08 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات
اوس كلمه ای است كه در یك دوجوكیوكوشین یا در یك تورنمنت كیوكوشین زیاد شنیده می شود .
زمانیكه وارد دوجو می شوید یا از آن خارج می شوید ، تعظیم كرده ( ری ) و اوس می گویند .
زمانیكه یك كیوكوشین كاراته كای رقیب را می بیند به جای سلام اوس می گوید .
زمانیكه به استاد یا سئوالی در كلاس پاسخ می دهید به جای بله یا فهمیدم اوس می گویند .
به هنگام انجام كی هون ( تكنیك ) در كلاس معمولاً هر تكنیك با یك اوس بلند همراه است .

به هنگام تمرین جیوكومیته ( مبارزه آزاد ) در كلاس و زمانیكه حریفتان یك تكنیك خوب و سخت را انجام می دهد ، شما برای تشویق مهارت او اوس می گوئید .

مبارزین برای احترام در یك مسابقه ( تورنمنت ) به حضار ، داور و یكدیگر قبل و بعد از پایان مبارزه تعظیم كرده و اوس می گویند .
از اوس در موقعیت های زیادی استفاده می شود و بنظر می رسد معانی زیادی داشته باشد .
اما اوس واقعاً به چه معناست ؟


ادامه مطلب

طبقه بندی: اطلاعات ورزشی،

تاریخ : چهارشنبه 1394/09/18 | 08:22 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

تاسیس و ایجاد رشته رزمی جودو

در سال 1882 یكی از هنرجویان سبك جو.جوتسو تصمیم گرفت تا سبكی از خود پدید آورد: این هنرجو جی گورو كانو نامیده می‌شد و 22 سال داشت او تصمیم داشت سبك جدیدی بسازد كه بتواند در سازندگی نسل جوان جامعه نقش به سزایی داشته باشد. پس در بین فهرست حركات و تكنیك‌های جو- جوتسو آنهایی را كه به نظرش می‌رسید برای جوانان موثر است جدا كرد و بقیه را كه به نظر خطرناك می‌آمدند از فهرست كاری هنرجویان رزمی حذف كرد. این روش در آغاز با سختی‌هایی مواجه شد زیرا كه اساتید جو-جوتسو در آن دوره دید خوبی نسبت به این قضیه نداشتند و دیگر این كه یك مشكل دیگر هم در كار بود و آن این كه كانو متد خود را جودو نام نهاد و نه جو-جوتسو در حالیكه او اصلاً یك استاد نبود و هیچ یك از آنهایی كه جو.جوتسو را به او آموخته بودند دیپلم آموزش به او نداده بودند چون در آن زمان داشتن یك دیپلم (قبلاً لازم بود) برای باز كردن یك محل تمرین ضروری بود.



ادامه مطلب

طبقه بندی: بیوگرافی، بخش استادان،

تاریخ : سه شنبه 1394/08/26 | 08:30 قبل از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

تیر و کمان:(یومی و یا)
علاوه بر نینجاها، سامورایی‌ها نیز از این سلاح استفاده می‌کردند. امروزه این سلاح انواع زیادی دارد. بلند و کوتاه و افقی که معمولا برای اثربخشی بیشتر تیر این سلاح را در سم قرار می‌دادند. کونوایچی‌ها (زنان نینجا) معمولا با این سلاح آموزش می‌دیدند و در استفاده در این سلاح تبحر زیادی داشتند و همانند اسنایپرهای امروزی عمل میکردند و هدف را از دور مورد آسیب قرار می دادند.


فوکیا
یکی دیگر از سلاحهای مهم نینجا فوکیا یا لوله‌ای است که بوسیله آن دارتهای سمی به دشمن پرتاب می‌کنند. همچنین از این سلاح می‌شود بعنوان لوله تنفس زیر آب هم استفاده کرد. حتی متسوبیشی را هم می‌توان توسط این سلاح به صورت دشمن پرتاب کرد.


چیگیریکی
طول این سلاح حدود ۶۵ سانتی‌متر است و با یک زنجیر ۵ تا ۶ سانتی‌متری از یک طرف به یک توپ و یا حجم تیغدار متصل است و سر دیگر آن به یک چوب یامیله متصل است و می‌توان از آن بعنوان گرز استفاده کرد.


ادامه مطلب

طبقه بندی: معرفی سلاح ها،

تاریخ : پنجشنبه 1394/08/21 | 09:12 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات
کرا و ماگا (به عبری: קרב מגע)‏ یک سیستم رزمی غیر رقابتی است که توسط ایمی لیختنفلد یهودی براتیسلاوایی‌الاصل در اسرائیل ابداع شد. این رشته امروزه علاوه بر ارتش اسرائیل در نیروهای نظامی دیگری چون اف‌بی‌آی، پلیس لس آنجلس و نیویورک و ارتش سوئد آموزش داده می‌شود.  کراوماگا هرچند از ترکیب تکنیک‌های رشته‌های رزمی مختلف مانند کاراته، جودو، جوجیتسو و موای تای ایجاد شده و خود لیختنفلد نیز در رشته‌های بوکس و کشتی مهارت داشت اما تفاوت قابل توجهی با سبک‌های رزمی متعارف دارد.

این رشته مسابقه‌ای ندارد، قوانین و قواعد کمی دارد و یادگیری آسان‌تر است. گوش به زنگ بودن و حفظ گارد دفاعی مناسب از اولین روز تمرین به هنرجویان کراو ماگا آموخته می‌شود. کراو ماگا بر اساس واکنش‌های طبیعی انسانی طراحی شده و از هر ابزار و ترفندی در آن برای دفاع شخصی استفاده می‌شود. تکنیک‌هایی چون لگد به بیضه، ضربه آرنج به فک و فرو کردن انگشت در چشم در این سیستم آموزش داده می‌شود. در واقع هدف اصلی در کراو ماگا آموزش زنده ماندن در یک جنگ واقعی است.



ادامه مطلب

طبقه بندی: معرفی رشته ها،

تاریخ : جمعه 1394/07/10 | 04:32 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

فلسفه هنرهای رزمی چیست؟ یا فلسفه متفاوت بودن سبکهای هنرهای رزمی چیست؟

در اینجا منظور دلایل شکل گیری این هنرها نیست بلکه روشها ودلایل شکل گیری این روشها ست ومنظور از فلسفه هدف شناسی است.

فلسفه هنر های رزمی ضربه ای
فرض کنیم دو فرد را به مانند دو نقطه A,B در نظر بگیریم حال فرد A می خواهد بر فرد B ضربه ای وارد نماید فرد B به چند شکل می تواند مانع وارد شدن ضربه A بر او و دفاع از خودش شود؟
۱- سد کردن عضو ضربه زننده
۲- منحرف کردن عضو ضربه زننده
۳- کنار رفتن از مسیر ضربه
۴- حمله به منبع قدرت ضربه زننده (یعنی خود فرد مهاجم)
۵- گرفتن عضو ویا بدن ضربه زننده



ادامه مطلب

طبقه بندی: اطلاعات ورزشی،

تاریخ : جمعه 1394/06/6 | 11:10 قبل از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات
چوبدستی یا همان بو (bo) سلاحی در دسترس همگان که از قرنها پیش شاید به عنوان اولین سلاح انسان استفاده میشده است ، همچنین قرنهاست که به چوب دستی و شاید هم شمشیر به عنوان سمبل سلاح هنرهای رزمی نگریسته شده است .

چوب دستی یا بو (bo) ارزانترین و در دسترس ترین و ساده ترین نوع سلاح در ورزشهای رزمی به شمار میرود که همچنین پرکابرد‌ترین آنها هم تقریبا به شمار می رود . بسیاری از اساتید چوب را مادر سلاحهای رزمی میدانند و برای آموزشهای آن به عنوان یک سلاح پایه ارزش زیادی قائل هستند .

 بو (bo) علیرغم سادگی اش قابلیت های دفاعی و حمله ای فراوانی دارد و این علت آن است که هنوز این سنتی ترین سلاح ورزشهای رزمی جایگاه خود را حفظ کرده و خواهد کرد . در گذشته بیشتر از چوب بامبو برای اینکار استفاده می شده که طی مراحلی خاص به مقاومت ذاتی این چوب نیز می افزودند.




ادامه مطلب

طبقه بندی: معرفی سلاح ها،

تاریخ : سه شنبه 1394/05/20 | 12:16 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات
عرق‌کردن یا تعریق به تولید کردن مایعی به نام عرق که عمدتاً شامل آب می‌باشد، توسط غدد تعریق در پوست بدن پستانداران را گویند.

عرق

عرق از مواد شیمیایی یا بوداری مانند دی-متیل‌فنول (o-cresol) و تترا-متیل‌فنول (p-cresol)، و همچنین از مقدار کمی اوره تشکیل شده است. عرق از غدد عرق ترشح شده فیبرهای سود و موتور سمپاتیك غدد عرق بیشتر كولینژریك هستند.

کارکرد تعریق

در انسان عرق کردن در درجه اول به عنوان عملی برای تنظیم درجهٔ حرارت بدن است. البته نظریاتی وجود دارد که میگوید اجزای عرق بدن مردان می‌تواند سبب اعمال فرومون گردد. باور عمومی درباره تعریق این است که عرق‌کردن می‌تواند باعث دفع سموم از بدن شود، ولی این باور دارای پشتیبانی علمی نمی‌باشد.
یکی از اعمال مهم پوست تنظیم حرارت می باشد که این عمل توسط تعریق در سطح پوست صورت می گیرد به این معنی که در زمان گرمای زیاد غدد عرق فعال شده و عمل تعریق را انجام میدهند و در نتیجه تبخیر رطوبت سطح پوست ، ایجاد خنکی در سطح بدن می گردد ودرغیر اینصورت اشخاص دچار تب غیر عفونی یا در حقیقت افزایش حرارت ناشی ازاین اختلال میشوند.از سوی دیگروجود تعریق سطح پوست با تنظیم رطوبت پوست در حد عادی، سبب نرمی پوست ودر حقیقت به جلوگیری از خشکی پوست نیزکمک می کند.



ادامه مطلب

طبقه بندی: اطلاعات ورزشی،

تاریخ : شنبه 1394/05/17 | 06:02 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات
گیچین فوناکوشی ابداع کننده سبک شوتوکان کاراته می‌باشد که امروزه از سبکهای اصلی کاراته محسوب می‌شود. وی در سال ۱۸۶۸ در جزیره اویاما متولد شد. فوناکوشی ۱۵ ساله بود که کاراته را با به وسیله یکی از همکلاسیهایش که پسر استاد آنکو آزاتو (استاد معروف اکیناوا) بود شناخت.

 فوناکوشی آنقدر اصرار کرد تا استاد راضی شد او را در کلاسش ثبت نام کند. زیرا آزاتو شاگردان زیادی را نگه نمی‌داشت ولی فوناکوشی که موفق شده بود رضایت استادش را جلب کند توسط استادش به استاد ماهر دیگری به نام آنکو ایتوسو معرفی شد. فوناکوشی در همان موقع به عنوان مربی یک مدرسه ابتدایی پذیرفته شد.

فوناکوشی پس از گذشت چند سال با این حال هنوز از شرایط اجتماعی و وضعیت اقتصادیش راضی نبود. برای همین او تصمیم گرفت اوکیناوا را به مقصد توکیو ترک کند تا آنجا بتواند کاراته را به عموم ژاپنی ها معرفی کند. برای اینکه بتواند شانس بیشتری بدست بیاورد ابتدا دیداری از تمامی مدارس اوکیناوا به عمل آورد و کاتاهای بیشماری را از سبکهای مختلف کاراته آموخت. تا بتواند در توکیو مکتبهای مختلف توکیو را به نمایش بگذارد.در سال ۱۹۲۲ این امر به تحقق پیوست و فوناکوشی کلاسهایی را در پایتخت ژاپن دایر کرد و شاگردانش اغلب از قشر فرهنگی و دانشگاهی بودند.

از شاگردان او می‌توان به فرهاد وارسته اشاره کرد که بنیان‌گذار کاراته در ایران شد.



طبقه بندی: بیوگرافی، بخش استادان،

تاریخ : جمعه 1394/05/9 | 01:56 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات
شوتوکان یک هنر رزمی سنتی ژاپنی است. این هنر، سیستمی متشکل از انواع فنون دفاعی و حمله ای است و در آن همه اعضای بدن به عنوان اسلحه و سپر دفاعی مورد استفاده قرار می گیرند. بازوها و پاها برای سه هدف مهم کاربرد دارند .

آموزش فنون در این سبک به سه مقوله تقسیم می شود:

    کیهون Kihon (که در آن آموزش بدون استفاده از اسلحه انجام می شود).
    Kata: ( که در آن فنون دفاع و حمله به صورت کامل و یک ترکیب کامل مورد استفاده قرار می گیرند).
    Kumite: (که یک مقوله جداگانه محسوب می شود و مراحل مختلف دارد).

محل تولد و شکل گیری این رشته رزمی، جزیره اوکیناوا است که در بین جزایر ریوکیو واقع در میان سواحل شمالی ژاپن و سواحل جنوبی چین می باشد. ورزش کاراته بعد از سال 1372 میلادی و همزمان با شکل گیری روابط بین چین و اوکیناوا آغاز گردید. بین قرنهای 15 و 16 میلادی، این هنر رزمی کم کم روبه فراموشی رفت زیرا تمرین و آموزش این رشته بسیار مشکل بود و افراد از یادگیری آن سرباز می زدند.



ادامه مطلب

طبقه بندی: معرفی رشته ها،

تاریخ : جمعه 1394/05/9 | 01:50 بعد از ظهر | نویسنده : Ali Reza | نظرات

تعداد کل صفحات : 5 :: 1 2 3 4 5

  • فروش بک لینک | قالب وبلاگ | قالب وبلاگ